IJburg Angels

Over ouders die uit onvrede afscheid nemen van de reguliere zorg. Gewoon, omdat ze het beste willen voor hun kinderen.

Zes rolstoelgebonden, verstandelijk gehandicapte meiden en hun ouders hebben een droom. Een eigen huis! Uit nood. In al die jaren dat hun dochters thuis, of in reguliere instellingen woonden hebben de ouders zoveel gebrekkigheid en ellende gezien, dat ze maar een conclusie konden trekken: We moeten onze eigen verantwoordelijkheid nemen, en zelf hun zorg gaan regelen! Deze ouders weten als geen ander wat goed is voor hun meervoudig gehandicapte kinderen. En als de instellingen dit zelfs niet bij benadering kunnen bieden, dan doen ze het zelf.

De vaders Bob en Rinus, humorvolle Amsterdammers, namen destijds het voortouw. Dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar de ouders zetten door en dit najaar verhuizen hun dochters naar IJburg. Een droom komt uit. Maar dan begint het eigenlijk pas. Hoe zal het hun dochters vergaan met elkaar? Vinden ze wel goed personeel? Hoe houden ze het financieel gezond? Hoe reageert de buurt? Hoe zullen ze omgaan met de verschillende behoeftes van de meiden? Bij de een gillen de hormonen door het lijf. Die nieuwe vrijheid moet gevierd worden! Maar de ander, met een moslimachtergrond, moet hier niets van hebben...

Pioniers van een 'nieuwe' vorm van zorg?

Deze ouders vechten al zeven jaar om hun droom te verwezenlijken. Door hun ervaringen gaan we snappen waarom zij zo ontevreden zijn over de reguliere zorg, waar de ontwikkeling en het welzijn van hun dochters vooral in mooie woorden voorop staat. We leren begrijpen waarom er zo veel
geklaagd wordt over de gehandicaptenzorg.

Waarom mondige ouders lastig zijn voor de instellingen.

De ouders dachten binnen een jaar klaar te zijn, maar telkens als de zaak voor elkaar leek, bleek het toch weer spaak te lopen. Mensen en organisaties hielden zich niet aan de gemaakte afspraken. Woningbouwcorporaties en zorgverzekeraars haakten op het laatste moment af. Veel mooie plannen verdwenen in een bureaula. De ouders die dit initiatief namen, kunnen er met veel Amsterdamse humor over vertellen. Ze houden van hun kids en 'kan niet' ligt op het kerkhof, naast 'wil niet' en 'mag niet'.

De aanhouder wint gelukkig en na zeven jaar vonden de ouders eindelijk de juiste partijen en mensen. Nu is het echt zover: zes meiden met verschillende achtergronden gaan samenwonen in een nieuw, speciaal voor hen gebouwd, huis op IJburg.

Terug naar de menselijke maat

De gehandicaptenzorg deint mee op de golven van de samenleving. Ze is er immers onlosmakelijk onderdeel van. De afgelopen decennia werden veel bakens verzet, uitgangspunten omgegooid en definities gewijzigd. Geestelijk gehandicapten werden verstandelijk gehandicapten, werden mensen met een verstandelijke beperking. Ze werden uit hun instellingen in de bossen gehaald en in woonwijken geplaatst, tussen de andere mensen. Dit is geen onverdeeld succes gebleken. De samenleving heeft haast en er is nauwelijks nog oog voor de menselijke maat. Geen tijd meer voor gezellige kletspraatjes met je nieuwe buren. Daardoor vereenzamen veel gehandicapten in de stad.

IJburg, nieuwbouwwijk verrezen uit zandhopen, aan de rand van de grote stad, wacht op de komst van 'onze meiden'. Wat maken ze los in deze nieuwe wijk? En gaan ze het daar wel redden?

Het belang van dit tweeluik

In deze tijd van normen en waarden is 'IJburg Angels' een verhaal dat mensen inspireert en
mobiliseert om de zorg voor onze gehandicapten opnieuw onder ogen te zien. Elke verbetering begint met bewustwording.

'IJburg Angels' is geen zielig probleemverhaal. Voor zo'n miljoen kijkers zullen deze ouders geweldige rolmodellen worden die met humor, gezond verstand en wilskracht iets hartverwarmends neerzetten. Simpelweg omdat zij, net als elke ouder, het beste willen voor hun kind. En de meiden - gebonden aan hun rolstoel, op het eerste gezicht loop je ze voorbij - worden gaandeweg onze meiden, met al het leuks dat meiden in deze leeftijd eigen is.

Deze twee tv-documentaires sluiten naadloos aan bij de huidige tendens die terug wil naar de menselijke maat. Authentieke individuen die ons voorgaan in de zoektocht naar een nieuwe verantwoordelijkheid voor onze naasten zijn daarbij onmisbaar.

Documentairemaakster Claudia Tellegen, bekend van vele indringende tv-documentaires, zet met 'IJburg Angels' een hartverwarmend betoog neer voor het welzijn en de emancipatie van meervoudig gehandicapten, en andere ouders en zorgverleners inspireren. Maar dat niet alleen. Door de ouders en hun motieven, hun strijd en vaste inzet, scherp invoelbaar in beeld te brengen confronteren deze documentaires ons. Omdat Claudia's filmstijl naturel en amusant is, accepteren we dat ze ons doet afvragen of we wellicht zelf ook een beetje de menselijke maat uit het oog verloren zijn. Die meiden zijn zo gek nog niet...

Documentair tweeluik, 48 minuten

Uitgezonden door NCRV Document
GERELATEERD
ALLE PRODUCTIES